Composteren met de puntjes op de i

Er zit natuurlijk helemaal geen i in composteren, maar figuurlijk is het me wel gelukt de puntjes op de i te zetten. Ik had natuurlijk al de compostvakken gemaakt en daarmee zette ik elke maand ongeveer de hoop om, mengde groen met bruin materiaal, voegde water toe en eindigde met een laag "hooi". Dat "hooi" is hetzelfde dat ik gebruik als mulch in de moestuin en het idee erachter is dat als het vocht in de grond kan vasthouden, dat dit ook werkt op een composthoop. Ik had het idee dat ik daarmee redelijk de regels volgde zoals ik ze op internet las. Het resultaat was dat de hoop een paar dagen aardig warm werd, maar koelde vrij snel af en in het algemeen verteerde alles vrij langzaam. Ik was dus nog niet tevreden. Maar nu heb ik de oplossing.

Nieuwe oogst met recept

Vandaag oogstte ik de eerste courgettes. Dit jaar heb ik naast de groene voor het eerst ook de gele. Ik weet nog niet echt of het qua smaak wat uit maakt, maar het kleurt in ieder geval leuk op je bord. Ik maakte er een maaltijd mee die wederom grotendeels uit eigen tuin kwam. Ik oogstte namelijk ook knoflook, basilicum, bietenblad en Nieuw-Zeelandse spinazie. Die Nieuw-Zeelandse spinazie heb ik dit jaar trouwens ook voor het eerst en die bevalt tot nu toe prima. Zo zag de oogst er uit.

Aardappelsalade

Gister heb ik de eerste aardappels geoogst. Ik was bang dat ik nog aan de vroege kant was, maar dit bleek wel mee te vallen. Uiteindelijk een mooie oogst van ruim een halve kilo van 1 plant. De komende tijd oogst ik wat ik verbruik en ondertussen kan de rest nog mooi doorgroeien. Na een wasbeurt zag de oogst er als volgt uit:

Eerlijk zullen we alles delen

Eerlijk zullen we alles delen is een motto waar ik me in de moestuin aan probeer te houden. Ik vind het helemaal niet erg om wat van mijn oogst te moeten delen met wat vogels, slakken, rupsen of iets anders. En tot nu toe werkt dat over het algemeen vrij goed. Vorig jaar was het enige waar ik echt chagrijnig van werd, het totale verlies van mijn zoete mais. Dit jaar ga ik rustig op dezelfde voet verder en wederom verlies ik tot nu toe weinig. Een enkele keer een plantje aan de slakken, maar het overgrote deel blijft gewoon staan. Toch is er wederom één soort waarbij de natuur het concept van eerlijk delen niet snapt. De vogels pikken namelijk alle aardbeien in, noch voordat ze rijp worden. Daarom heb ik er toch maar een net over gemaakt en deze week dus eindelijk de eerste (kleine) aardbei oogst voor mezelf kunnen houden. En hoewel ik het jammer vind dat ik gedwongen wordt een net te gebruiken, waren de aardbeien heerlijk! Dus als de vogels niet eerlijk kunnen delen, hebben ze pech gehad, want dan krijgen ze helemaal niks.

Oogstfeest

Hier in de buurt zijn in de maanden augustus en september oogstfeesten, maar wat mij betreft zou het nu ook niet misstaan. Juist na de winter is de overdaad aan verse groente die nu uit de tuin komt echt een feest. En als ik dan zie wat er de komende weken allemaal nog meer aan zit te komen, dan wordt ik spontaan vrolijk. Ik oogstte in de afgelopen weken natuurlijk nog meer paksoi, maar daar kwam nog het volgende bij.

Herstel en verbetering foliekas

Toen ik de kas ruim een jaar geleden kocht, was ik erg onder de indruk van het frame en de prijs. Met 180 euro was hij spotgoedkoop en het frame is van gegalvaniseerde stalen buizen van 25mm doorsnede, gewoon degelijk dus. Het folie was ik veel minder van onder de indruk. Het was veel dunner dan het folie van de zelfbouw die we bij mijn ouders hadden gedaan en het was amper groot genoeg om in te graven in de grond. Nu ruim een jaar later blijkt dit volledig te kloppen. Het folie was compleet kapot gewaaid en moest dus vervangen worden. Dit is er van geworden.

Eindelijk weer kuikens

Na alle perikelen en de vakantie die nog tussendoor kwam, heb ik nu eindelijk weer kuikens. Vanmiddag heb ik ze opgehaald en wat blijft het toch leuk en ontzettend schattig om te zien.

Ik heb hetzelfde gedaan als vorig jaar. Broedeieren besteld, die naar de broedservice gebracht en drie weken later kun je de kuikens ophalen. Ik heb er nu 10 in totaal, dus ik hoop dat er nu wel een paar hennetjes meer tussen zitten dan vorig jaar (toen waren het er maar 2 van de 8). Het ras is wederom Dorking, want dat is gewoon goed bevallen. Nu maar hopen dat ze mooi en gezond opgroeien.

Nieuwe groente, nieuw recept

Ik ben anderhalve week weg geweest (waarover later nog meer) en gister weer terug gekomen. Onvoorstelbaar hoe hard alles in anderhalve week gegroeid is. Met name in de kas is het opeens allemaal vol en moet het nodig bijgewerkt worden. Vandaag dus gelijk maar mee begonnen en daarna natuurlijk ook weer geoogst.

Nieuw inspiratiestuk

Al weer bijna twee jaar geleden besteedde ik mijn zomervakantie aan WWOOF. Het heeft mij op vele manier geïnspireerd, waarbij de droom om mijn eigen huis te bouwen (en de overtuiging dat ik dat kan) misschien wel het sterkst voortkomt uit dit bezoek. Ik was alleen al door in het huis te verblijven dusdanig overtuigt, dat ik dit jaar een workshop bij Ben Law ga doen om framebouw met rondhout te leren. Hier kun je het hele verhaal over mijn WWOOF avontuur teruglezen.

De eerste oogst

Vandaag heb ik de eerste groente uit eigen tuin geoogst. Ik had radijs, sla en bieslook. Precies genoeg om een mooie éénpersoons sla als bijgerecht van te maken. Ik deed er alleen een beetje dressing bij van wat olie, azijn, peper en zout. Ik heb er enorm van genoten, het is gewoon heerlijk om weer zulke verse groenten te eten. Als je het dan ook nog zelf gekweekt hebt geeft dat alleen maar extra voldoening.

Het genot van jaar 2

Ik merk nu een heel duidelijk verschil tussen jaar 1 en 2. Waar ik vorig jaar echt helemaal blanco moest beginnen, kan ik nu voortborduren op vorig jaar. Er blijft wel ontzettend veel wat ik nog moet/wil doen, maar de basis is er al. De moestuinbedden zijn er al, het varkenshok, het kippenhok, de afrasteringen, die hoeven allemaal niet opnieuw en je weet door vorig jaar ook beter hoe je die dingen aanpakt. Dat werkt dus veel fijner, maar het meest merk je het op een ander punt en dat is genieten.

Ik vind dat ik een heerlijke plek heb hier, lekker buiten zitten, genieten van een biertje met vrienden, een zonsondergang of pizza's uit de pizza-oven. De Pizza-oven! Gister heb ik hem voor het eerst dit jaar weer aangemaakt en het was weer geweldig. De heerlijke pizza's, de gezelligheid, vrienden laten zien wat je allemaal aan het doen bent, echt genieten wat mij betreft. En dat is dus het grote verschil met vorig jaar, toen kwam ik pas aan het eind van de zomer er echt aan toe om te genieten van alles om me heen en dit jaar lukt dat vanaf het begin :)

De zon komt op!

Over het algemeen probeer ik mijzelf zoveel mogelijk te beperken in impulsaankopen. Ik houd wel van het idee van consuminderen (ook al kan ik daar nog wel wat beter in worden;). Gister heb ik toch wel een beetje een impulsaankoop gedaan en niet zo'n goedkope ook. Via een veiling heb ik zonnepanelen gekocht en dan niet een paar, nee 25 stuks. Oeps...

Nieuw vee

Ik had in mijn vorige bericht foto's beloofd van nieuw pluimvee, maar wordt nog een poosje uitgesteld. Hoewel alle zes de eieren bevrucht waren, is er maar één uitgekomen. Ik had ze via een vriend in een broedmachine laten inleggen en hij had zelf 18 bevruchte eieren, waar er ook maar vijf van uitgekomen zijn. De broedmachine zou goed zijn en de man zou veel ervaring hebben, maar ik vind het uitkomstpercentage eigenlijk gewoon te laag. Ik heb nu dus besloten weer broedeieren te bestellen (alleen nu een paar meer) en in te laten leggen bij dezelfde broedservice als vorig jaar en hoop dan dat ik iets meer hennen over houdt aan het eind van de rit.

Hoe zo dan toch nieuw vee? Dat zit zo:

Vorstschade

Zo vlak voor koningsdag heeft de vorst hier toch enige schade aan weten te richten. Het blijkt vorige week zo hart gevroren te hebben dat het zelfs in de tunnelkas gevroren heeft. Daar stonden de peper-, tomaten- en basilicumplantjes die ik voorgezaaid had. Zo zie ze er nu uit:

In elk einde schuilt een nieuw begin

Vorige week maandag was een trieste dag. Ik kwam 's ochtends bij de kippenren en daar zat de hen stilletjes onder een struik. Ik wist gelijk dat er iets niet goed was, want ze lopen altijd te drentelen als ik kom, in afwachting van een handje strooivoer. Ook nadat ik wat voer strooide stond ze niet op en zat zelfs een beetje te knikkebollen. Vijf minuten later kwam ik terug, ze lag inmiddels op de rug, had nog een paar stuiptrekkingen en daarna gingen de oogjes dicht. Ik was stomverbaasd. Ze was de dag ervoor nog kerngezond, had nog een ei gelegd en aan de buitenkant waren er ook geen wonden of andere rare dingen. Waar schuilt het nieuwe begin in dit verhaal? Dat zit als volgt.

2 pompoenrecepten

Er lag nog een vrij grote pompoen in de voorraadkast. Ik kwam er de hele winter niet echt aan toe om hem op te eten en hij zag er telkens nog goed uit, dus bleef hij liggen. Vandaag dus maar aangesneden en hij was nog helemaal in perfecte staat. Hij lag in dezelfde kast als het vlees hangt, dus redelijk koel en genoeg ventilatie, ik denk dat hij daardoor zo lang goed is gebleven. Deze twee recepten maakte ik er mee:

Lange termijn plan(t)ing

Vorig jaar was ik er nog niet aan toegekomen, dus zou ik dit jaar beginnen met meer en grotere planten neerzetten. En dat is nu gelukt. Vorig weekend heb ik met wat hulp een hele boel aangeplant. Uiteindelijk zijn er ruim 125 planten in de grond gezet, aardig wat werk dus.

Ode aan de zomertijd

Het zal niemand ontgaan zijn dat afgelopen weekend de klok verzet is. Wat mij opvalt is dat elk jaar de roep om dit af te schaffen steeds groter wordt. Voor het verzetten van de klok probeerde ik uit te denken wat mijn mening daarover was, maar ik kwam er niet uit. Ik was niet echt voor, maar ook niet echt tegen. Nu, een kleine week verder, ben ik er uit. Ik ben helemaal voor! Tot vorige week loonde het eigenlijk nooit om doordeweeks nog wat te doen, omdat er hooguit nog een half uurtje licht over bleef als ik zover was. Deze week ben ik elke avond na het werk, totdat het donker werd bezig geweest met de moestuin. En ik vind het heerlijk, na een hele dag op kantoor zitten, nog even lekker fysiek bezig en lekker met je handen en voeten in de aarde. Lekker blijven doen dus die zomertijd!

Eerste of laatste oogst?

Eind januari schreef ik dat het oogsten van verse groentes uit eigen tuin afgelopen was. De boerenkool was op 1 plantje na door de slakken op gegeten, de prei was op en ook de laatste sterkhouder, de paarse broccoli, produceerde niks meer. Ik bleek er aardig naast te zitten. Van de paarse broccoli bleef ongeveer de helft in leven, de rest kon de vorst kennelijk niet aan. En de planten die overleefden, geven nu weer volop nieuwe koppen om te eten. Simpelweg verbazingwekkend. Deze plant is wat mij betreft een echte must voor de zelfvoorziener. Erg lekker om te eten en ook nog eens over een lange periode waarin de keuze beperkt is. De enige vraag is nu dus, is dit de eerste oogst van dit seizoen of de laatste oogst van het vorige seizoen ;)

Aardpeer

Al meerdere keren kwam ik aardperen (of Jerusalem Artichoke) tegen als een goed gewas voor de zelfvoorziener. Een makkelijke plant waarvan je elk jaar de knollen kunt oogsten en als je zorgt dat er een paar achterblijven, hoef je verder niks te doen. Verder zijn ze te oogsten in de wintermaanden als er niet zoveel andere keus is.

Ik had ze nog nooit gegeten, dus kocht ik laatst een bak aardperen bij de plaatselijke super om eens uit te proberen. Gecombineerd met prei maakte ik er een risotto mee en die smaakte erg goed. Zo goed dat besloten heb om het zelf te gaan proberen te verbouwen. De aardperen die over waren heb ik nu in de grond gestopt. Als de verhalen over het gemak van deze planten waar zijn, hoef ik dus straks alleen nog maar te oogsten :)

Ham

Ik was een weekje op vakantie, dus er was een beetje radiostilte. Gelukkig ben ik weer lekker opgeladen teruggekomen, dat gecombineerd met het weer van deze week zorgt er voor dat ik helemaal klaar voor een nieuw seizoen ben. Deze week maar eens begonnen met het aansnijden van een stuk ham.

Stof tot nadenken

Afgelopen weekend las ik in de Kijk de volgende cijfers: een gemiddelde westerling produceert per jaar 12 ton co2, terwijl het gemiddelde van de hele wereldbevolking 5 ton co2 is. Die verhouding verbaasde me niet zo, de echte schok kwam van het volgende cijfer: De aarde (via bomen, oceanen etc) kan per jaar per persoon ongeveer 1,6 ton co2 opnemen. Dit houdt me nu al een paar dagen bezig en ik zal proberen hier mijn gedachten te verwoorden. 

Voorzaaien

De meningen over voorzaaien in februari lopen nogal uiteen. Er zijn allerlei websites die hele lijstjes plaatsen met groentes die voorgezaaid kunnen worden (binnen of onder glas). Er zijn echter ook websites die roepen dat het nog veel te vroeg is en dat deze voorgezaaide plantjes ingehaald zullen worden door later gezaaide soortgenoten. Vooral veel onduidelijkheid dus. Gezien het weer van de laatste dagen heb ik de lente al weer in de kop en ik besloot er voor te gaan, maar dan wel voorzaaien met een plan.

Recept

In deze post een beschrijving van wat ik vandaag at. Ik ging tegen het principe van seizoensgebonden groente in en kocht onder andere een courgette, paprika en basilicum. Daarmee maakte ik een variatie op de klassieker "Pasta Carbonara". Ondanks dat het niet helemaal in het seizoen hoort, maakte ik alles zelf (inclusief de pasta) en gebruikte wel mijn eigen eieren en spek, daardoor (en door dat het ontzettend lekker was) gaf het me toch een goed gevoel.

Zelfvoorzieningsstand

Het zat er natuurlijk al een beetje aan te komen, sinds vorige week koop ik mijn groente weer in. Niet zo'n big deal eigenlijk, maar het was wel een soort drempeltje merkte ik, zo fanatiek was ik er inmiddels wel mee geworden. Het zit namelijk zo:
Mijn eigen groente is nog niet helemaal op, er is nog wat pompoen en wat paarse broccoli, maar dat is het dan ook. Theoretisch gezien had ik dus nog wel een week of twee kunnen rekken, maar dat was geen goed idee. Ik vond namelijk dat mijn dieet te eenzijdig werd, merkte dat ik minder groente at dan ik wilde en dat ik minder plezier haalde uit koken. Ik zorg nu natuurlijk nog steeds dat ik zoveel mogelijk groente uit het seizoen eet, maar ben erg blij dat de keuze weer iets uitgebreider is.

Vanaf begin juni is de teller uiteindelijk komen te staan op bijna 8 maanden uit eigen tuin groente en aardappels eten. Daar ben ik voor mijn eerste jaar eigenlijk gewoon hartstikke trots op. Voor de komende jaren is de uitdaging om het elk jaar wat uit te breiden, zowel qua periode als meer verschillende soorten. En hoewel het pas net februari is, merk ik dat het al weer begint te kriebelen. De dagen worden al weer langer en terwijl ik dit schrijf zit ik al na te denken over nieuwe plannen voor de moestuin ;)

Operatie "Help de Ham!"

Naar aanleiding van mijn vorige post, had ik besloten de hammen eens uit het neteldoek te halen om te kijken hoe ze er uit zagen. Echter nog voor ik zo ver kwam, schrok ik mij kapot. Aan de voorkant was er niks aan af te zien, maar aan de achterkant bleken ze beide groen verschimmelt te zijn!

Over Ham en Spek

In de praktijk gebruikte ik geen namen voor mijn varkens, maar ze waren in het begin tot Ham en Spekkie omgedoopt. Dat was niet natuurlijk niet zonder reden. Het herinnerde mij (en anderen om mij heen) er aan dat ze er waren voor een doel. Daarnaast zijn rauwe ham en spek denk ik toch mijn favoriete soorten varkensvlees (en procureur is zo'n bewerkelijke naam ;). In deze post het langverwachte verhaal over ham en spek.

De slager: de afrekening

Vorige week kreeg ik eindelijk de rekening van de slager binnen. Daardoor kon ik uitrekenen wat ik nu aan kosten gemaakt had voor het varkensvlees. Totaal is van de twee varkens (na uitbenen etc) 110 kg vlees afgekomen. De kosten waren als volgt: 80 euro aanschaf, 100 euro voer en 374 euro slager. Dan kom ik op een totaal van 554 euro en gedeeld door 110 levert dat 5 euro/kg op (afgerond dan ;).

De tijd vliegt: de eindbalans van een jaar

Over een paar dagen is het een jaar geleden dat ik mijn huisje betrok. Vandaag was een mooie dag om de balans op te maken. Waarom vandaag? Niet alleen had ik een heerlijke vrije, rustige zaterdag, alles was ook wit buiten. Dat gaf een mooie gelegenheid om de foto die ik bijna een jaar geleden maakte te vergelijken met de huidige situatie, dacht ik. Mijn geheugen bleek mij echter al weer bedrogen te hebben, zo wit was het een jaar geleden helemaal niet: