Ik bleek nog wel een foto te hebben waar wel sneeuw lag, maar die gaf niet zo'n goed overzicht.
Dit is in ieder geval de huidige situatie:
Nu ik deze foto's zo aan het plaatsen ben, besef ik me eigenlijk dat die helemaal niet zo goed het hele jaar beschrijven. Op de foto's is weliswaar redelijk wat verandert, maar voor mijn gevoel missen daarmee de vele verhalen die er achter zitten. Ze zeggen wel eens een foto zegt meer dan duizend woorden, maar een foto is een moment opname en niet het hele continue verhaal.
Dus dan toch maar proberen in woorden het afgelopen jaar te beschrijven.
In een korte opsomming: Kippen, varkens, een pizza-oven, een foliekas en een heel behoorlijk moestuinseizoen kunnen allemaal afgevinkt worden. Maar in de titel van mijn blog heb ik het niet voor niets over een "duurzaam en zelfvoorzienend leven". Als ik bedenk dat mijn aardappels al op zijn en het nog een half jaar duurt voor er nieuwe zijn, ben ik nog lang niet zelfvoorzienend daarmee. Verder is de groente voorraad ook aardig aan het uitdunnen, dus daar kom ik ook zeker een maand of vier a vijf te kort. Ik weet niet of het me ooit lukt, maar volledige zelfvoorziening in groente en aardappelen is wel het doel wat betreft de moestuin. Gezien de resultaten van dit jaar, moet ik realistisch zijn en heb ik dus nog wel een paar jaar nodig voor ik misschien in staat ben het hele jaar door te kunnen halen.
Zoals ik al wel eerder gezegd heb, ben ik in dit eerste jaar zelfs verder gekomen dan ik durfde te hopen. Maar met alle plannen die ik nog in mijn hoofd heb, lijkt het wel of alles wat ik dit jaar bereikt heb een druppel op een gloeiende plaat is. Zelfvoorzienend ben ik nog lang niet, ik wil een nieuwe schuur bouwen, een nieuw huis, bomen en struiken aanplanten, zelf proberen yoghurt te maken en kaas en cider en worst en ga zo maar door. En dat terwijl ik natuurlijk ook de huidige zaken zal moeten onderhouden. Kippen, varkens en een moestuin opstarten is leuk, maar ze vragen ook tijd als ze er eenmaal zijn. Ik had van tevoren niet anders verwacht, maar tijd blijkt een ontzettend belangrijke factor te zijn.
Vanaf het begin hing de vraag "wat kun je allemaal doen naast een voltijdbaan?" in de lucht. Dit jaar heeft laten zien: een hele boel, maar daar moet je wel hard voor werken. Om een beeld te scheppen, als ik thuis kom uit werk doe ik 's avonds vaak huishoudelijke taken en in het weekend ben ik eigenlijk standaard een halve tot hele dag bezig met klusjes in en om het huis. Ik werk meer dan een voltijdsbaan, maar heb gelukkig wel veel hulp van mijn ouders. Ben je wel goed wijs? kun je je dan afvragen.
Mijn antwoord: dankzij dit alles blijf ik goed wijs. Als ik mijn tijd moest slijten in een rijtjeshuis in de stad zou ik pas echt gek worden. Ik zie alles wat ik hier om huis doe niet als werk, dat is puur hobby. De voldoening die je krijgt van alles dat je zelf maakt, verbouwd, leert en ontdekt, dat is onbetaalbaar. Dat moet ik toch even denken aan de quote: "Gardening is cheaper than therapy, plus you get tomatoes".
Maar als je nu al zo druk bent, waar denk je dan de tijd vandaan te halen om een schuur en een huis te gaan bouwen? hoor ik je denken. Het ligt in de lijn der verwachting dat ik in het komende jaar minder kan gaan werken, iets dat ik dus ook graag wil. Nadeel hiervan is natuurlijk dat er minder geld binnenkomt. Want eigenlijk is de verhouding vrije tijd/inkomsten de echte cruciale factor in het hele verhaal. Ik weet dat ik rond kan komen met behoorlijk wat minder, want ik hou mijn administratie aardig goed bij, maar kan ik dan nog genoeg sparen om het huis te gaan bouwen?
De tijd zal het leren ;)
Realistisch gezien gaat het nog wel een jaar of 8 á 10 duren voor ik kan hopen een schuur en een huis gebouwd te hebben. Dat lijkt lang, maar eigenlijk is dat maar goed ook. Ik zit nu al een week over deze eindbalans na te denken en ergens halverwege besefte ik dat het cliché "De weg er naar toe is minstens zo belangrijk als het einddoel" ontzettend van toepassing is. En ik ben op weg! En ik voel aan alles dat ik op de goede weg zit. Ik zal nog wel een keer een afslag missen of een omweg maken, maar ik weet dat ik de juiste kant op ga. Dat is ook waarom ik nu gelukkiger ben dan een jaar geleden. Niet omdat alles perfect gaat en ik heb ook wel momenten dat ik ergens geen zin in heb of gewoon een slechte dag heb, maar als ik kijk naar het geheel dan zeg ik zonder twijfel: Ja, het is alle moeite waard, je creëert een levensstijl waar je gezonder en gelukkiger van wordt! Dit geld sowieso voor mij, maar ik denk voor meer mensen, waarbij niet iedereen dat van zichzelf beseft.
Tot zo ver mijn overpeinzingen, we zullen zien waar ik over een jaar sta, maar als ik wederom mijn eigen verwachtingen overtreft kan het komende jaar nog wel eens aardig wat veranderen ;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten