Het is inmiddels een paar weken geleden, maar de varkens zijn dus naar de slager gegaan. Ik zal in dit verhaal omschrijven hoe het hele proces gegaan is. Het economische verhaal er achter volgt in een later verhaal, aangezien ik de rekening van de slager nog niet heb. Gelukkig kon ik hier in de buurt iemand vinden die nog gespecialiseerd is in slachtingen zoals in mijn situatie. Hij heeft geen winkel waar hij vlees verkoopt, maar doet eigenlijk niks anders dan voor mensen de dieren slachten en uitbenen/verwerken.
Hij kwam ze ophalen op donderdagavond en dat ging boven verwachting soepel. Trailer achteruit richting het weiland, schrikdraad er af en de klep over het schrikdraad in het weiland. Daarna ben ik met de voeremmer (het was etenstijd) in de trailer gaan staan rammelen en binnen 5 minuten waren ze binnen.
Hij heeft ze vervolgens meegenomen naar de slachtplek ongeveer 20 km hiervandaan. Daar zijn ze op vrijdag doodgemaakt, waarna ze naar zijn uitbeenruimte/opslag zijn gegaan, ongeveer 5 km hiervandaan. Toen de slager ze kwam ophalen, praatten we er een beetje over en nodigde hij me spontaan uit om het uitbenen te komen bekijken als ik dat interessant vond. Zoals ze hier in de streek dan zeggen: "Ie vroagt 'n koe toch ook nie of ie hooi lus". Uiteraard ben ik gaan kijken.
Het was woensdagavond dus waren nu dus inmiddels een dag of 5 dood. Ik kwam binnen en daar hingen 4 helften van een varken, mijn varkens. Op dat moment zijn ze al niet echt herkenbaar meer, omdat de haren er af zijn (en dus ook alle vlekken) en omdat ze doormidden zijn en hangen kun je ook de verschillen in bouw maar moeilijk zien. Het was fantastisch om te zien hoe hij in 1,5 uur alles volledig uitbeende en in geportioneerde stukken sneed. Dat mes ging sneller door het vlees dan je met je ogen kunt knipperen en altijd precies op de goede plek. Dan tussendoor nog van alles laten zien, uitleggen en vragen hoe ik het precies gesneden wil hebben. Echt puur vakmanschap.
De zaterdag erna kreeg ik alles netjes gevacumeerd en gelabeld terug. Alles was ook al ingevroren (zo'n grootte hoeveelheid trekt je eigen vriezertje slecht met kans op bederf), behalve de grootte stukken die ik specifiek vers terug wilde hebben. Dit waren met name twee complete hammen en 2 complete buiken, ik kom er later nog een keer op terug wat ik daarmee gedaan heb.
Uiteindelijk heb ik speklappen, karbonades, hamlappen, snitzels, verse worst, gehakt, filetlapjes, varkenshaas, poten (voor in de snert), droge worst (kon ik twee weken later ophalen), spareribs en procureur (stukken van 2,5 a 3 kg, ideaal voor pulled pork oid). Uiteindelijk dus ontzettend tevreden en complimenten voor de slager. Mocht je hier in de buurt dus iemand zoeken kan ik je van harte Marcel van der Weegh aanbevelen (http://www.marcelvanderweegh.nl). Binnenkort de economische kant van het verhaal en de verwerking van de hammen en buiken!
PS Veel mensen vragen of ik het niet moeilijk of emotioneel vond. Mijn antwoord is nee. Niet omdat het leven van een dier me niks doet, maar omdat ik weet dat ze hier een bijzonder goed leven hebben gehad en dat ze zo diervriendelijk mogelijk geslacht zijn. Als je geen vegetariër wil worden, is dit veruit de mooiste oplossing om aan je vlees te komen. Daar komt bij dat dit vanaf het begin het plan was, daardoor is je band met de dieren vanaf het begin al anders dan echte huisdieren. Tot slot was ik niet aanwezig bij het doden zelf, ik denk dat ik dat wel heel heftig had gevonden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten