Het vervoer hierheen ging vrij vlekkeloos, maar eenmaal hier aangekomen werd het helaas toch een vrij stressvolle avond. Het hok stond klaar en er was een stuk afgezet met schrikdraad en daaromheen nog normaal gaas. Het idee is dat ze eerst leren wat schrikdraad is en als ze er eenmaal respect voor hebben dan kunnen ze achter schrikdraad zonder gaas. Nu ze het nog niet kennen, kunnen ze nog door schrik/paniek recht door het schrikdraad schieten, vandaar het gaas. Als het goed is doen ze dat niet meer als ze er eenmaal aan gewend zijn. Ik ben vooraf bij een andere hobby varkenshouder wezen kijken en die had ze zelfs achter een enkel schrikdraadje. Hopelijk kunnen ze dus binnenkort zonder gaas, dan kunnen ze ook gelijk een veel groter stuk land tot hun beschikking krijgen.
Waarom was het dan toch een stressvolle avond? Bij het verplaatsen van de auto naar het hok is er één ontsnapt. Hij bleef gelukkig rustig in de buurt staan, maar moest natuurlijk nog wel binnen de omheining eindigen. Nadat we een hoek hadden gecreëerd en hem daar in gedreven hadden ontstond een vrij vervelende situatie. De biggen wouden naar elkaar toe, dat hield in dat de big binnen de omheining er probeerde uit te breken en de big buiten de omheining probeerde er in te breken. En dat alles terwijl er ook nog stroom op het schrikdraad stond. Nadat we dat er afgehaald hadden lukte het gelukkig om de big van buiten naar binnen te laten en zodoende zaten ze gelukkig allebei binnen de omheining. Daarna hebben we alles nog eens flink verstevigd om er zeker van te zijn dat ze er niet meer uit konden.
Helaas was daarmee de stress voor mezelf nog niet voorbij. Ze hebben eerst nog urenlang staan wroeten in het weiland. Op zich vond ik dat prima en ik ging gewoon elk half uur even kijken of het goed ging. Tegen een uur of twaalf stopten ze met wroeten en gingen ze in een kuiltje liggen en leek het er op dat ze daar wouden gaan slapen. Er was vorst voorspeld, het regende de hele avond al en ik had toch zeker niet voor niks dat hok voor ze gebouwd! Ik begon me wel echt zorgen te maken, stel dat ze het hok niet in konden of wilden, ze zouden wel dood kunnen vriezen! Er wordt overal op het internet gezegd dat varkens goed tegen kou kunnen, als ze maar een beschutte plek met stro hebben. Dus ging ik aan de slag en plaatste gauw een omheining van oude deuren en plaatmateriaal waarmee ik ze richting de ingang van het hok kon drijven. Dat werkte in zoverre, dat ze rustig voor de ingang bleven staan maar geen enkele aanstalten maakten om naar binnen te gaan. Daar kwam bij dat ik kon merken dat ze nog erg zenuwachtig waren.
Ik heb overlegd met een vriend met wat meer ervaring met dieren en die was er van overtuigd dat het niet mis kon gaan, dus ik ben gaan slapen terwijl ze nog voor de ingang van het hok stonden, maar heb me echt zorgen gemaakt of ik ze 's ochtends in goede gezondheid zou aantreffen. De volgende ochtend ben ik natuurlijk gelijk gaan kijken en tot mijn opluchting lagen ze lekker warm in de laag stro in het hok.
Sindsdien is er niet zoveel grond omgewoeld en kan het ook rustig een halve dag of meer duren voor ze de voerbak hebben leeggemaakt en altijd als ik kijk liggen ze in het hok. Gezien het hondeweer kan ik ze geen ongelijk geven dat ze zoveel mogelijk binnen liggen en alle stress en nieuwigheid zal ook wel niet helpen. Zolang ze eten en beschut binnen liggen, ben ik tevreden. Ik hoop dat ze in de toekomst nog wat beter benaderbaar worden, maar gezien ze pas zo kort hier zijn heb ik daar wel vertrouwen in. De komende weken zal ik hopelijk nog wat mooiere foto's plaatsen als ze lekker in de zon liggen of lekker aan het wroeten zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten